Senden Bana Kalan, "The Descendants"


     Bu battaniye "mutlu aile" tablosunu tamamlayan bir detay olarak burada değil. 
     Bu battaniye, filim boyunca komadaki annenin üzerinde gördüğümüz battaniye olarak burada. 

     Metaforsa metafor: Paynece.

     * Alex'in havuzda, su altında ağlama sahnesiyle beni benden alan filim.

     * Payne’den yine bir aile filimi. Yine "büyük" bir hikâyesi yok. Yine küçük bir hikâyeyi "fişleri çekerek" anlatıyor.

     * Nasıl ayrılırsınız? Nasıl bitirirsiniz? Nasıl "vedalaşırsınız"? Soran, sorduran bir filim. Vicdan yalnızdır, çok yalnız bir parçamızdır...


     Senden Bana Kalan, "The Descendants" (2011)
     Yönetmen: Alexander Payne

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kemal Tahir için - Ayşe Şasa

Ayşe Şasa demiş: Kemal Tahir, "Mahpusluk da bir çeşit ölümdür" der, Yol Ayrımı 'nda. Ama 13 yıllık yoğun dostluğumuz boyunca, onun hapishane deneyiminden bir kez bile yakınarak söz ettiğine tanık olmadım. Bunu en büyük ayıp sayar, hapishaneyi büyük bir okul olarak nitelerdi. "Orada insanların konuşmalarını dinlerken, bazen okyanuslar çarpışıyor sanırdım" demişti bir keresinde.
Devamı

Ömer Seyfettin'in "Hayal"i ya da Yorulma Nasıl Bir Şey

Resim
      Yenal Ünal’ın Yakın Dönem Türk Tarihinde Refik Halid Karay adlı kitabının tanıtım bülteninde rastladım. Refik Halid’i överken överken hız kesememiş, şöyle çarpmış Ömer Seyfettin:      “Nesir yazarları içinde dilini en güzel bulduğum yazar Refik Halid’dir. İşte tam İstanbul Türkçesi… Yakup Kadri temiz, seçkin ve derin bir yazardır. Ama ben yine onu Refik Halid’den üstün bulamam. Çünkü Refik Halid’den daha kolay lezzet alırım, hayalim yorulmaz.”
Devamı