Friday, January 1, 2021

Uçlar

     Kurmacanın iki ucu da (gerçeklik ve hayal gücü) heyecan vericidir. Birbirleriyle geçişkenlik ilişkileri sıkıntılıysa heyecanın yerini rahatsızlık alıyor. Rahatsızlık okuru yerinden eder.

     Milan Kundera empati kurmuyor, “yerine geçtiği” kişiyi kuruyor.

     Thomas Bernhard her şeyi kuruyor, ama kimsenin yerine geçmiyor. ‘kimse’leri gerçek.

     David Foster Wallace hiçbir şeyi kurmuyor, ‘görüyor’. Kişileri ve olayları gözlüyor, onları anlatı için ‘biçim’lendiriyor. “Gerçek empati diye bir şey yoktur,” demiş. Gerçek var.

 

No comments:

Post a Comment